جنگ لبنان و اسرائیل و مواجهه دنیا با این مسئله انسان را به تفکر، یاس و ناامیدی فرو می بره.
پیش از این، وقتی به دستاوردهای دنیای مدرن نگاه می کردم، جای تمامی کسانی که این تمدن عظیم رو بوجود آورده بودن احساس غرور می کردم، احساس غرور می کردم که تو قرن بیست و یک دارم زندگی می کنم و نه در قرون وسطی و نه در...
اما امروز...
احساس می کنم که بشر- هر روز و هر روز بیشتر از دیروز- داره از انسانیت دور می شه، پیشرفت های علمی باعث شده که توانایی بیشتری در به نمایش گذاشتن حیوانیت خودش داشته باشه.
حقوق بشر، کنوانسیون های پذیرفته شده برای پاسداری از حقوق زنان، کودکان، غیرنظامیان و .... همه و همه کشکه! سازمان ملل و شورای امنیت، همه و همه، یه مترسک که تنها باید زارعان زحمت کش رو بترسونه و مهربانانه کلاغ های وحشی رو برای نابود کردن مزرعه ی دنیا، میزبانی کنه!
جنگ ها در زمانی که علم پیشرفت امروز رو نداشت و مردانش کت و شلوار نمی پوشیدن و زنانش مایو دوتکه تنشون نمی کردن و ... خیلی شرافت مندانه تر بود! اصلا انگار همه چیز شریف بود! دادگاه های تفتیش عقاید هم در برابر این همه حیوانیت که امروز می بینیم، اوج انسانیت بودن!
امروز، دنیا و سرنوشتش به دست چند نفره که به سرعت دارن ما رو به جهنم می برن!
اعتقاد پیدا کردم که دنیا باید انقلاب کنه! امروز بیش از جمهوری جهانی، ما به یک انقلاب جهانی نیاز داریم! انقلاب در برابر تمامی ارزش های موجود! یک ساختارشکنی تمام عیار! شاید یه کم هوا برا نفس کشیدن بهتر بشه!
-